Odkrywamy Wielkopolskę
Blog > Komentarze do wpisu

Puszcza Bieniszewska

Puszcza Bieniszewska stanowi pozostałość dużego kompleksu leśnego zwanego dawniej Puszczą Kazimierską, obejmującego tereny pomiędzy Koninem a Kazimierzem Biskupim. W czasach średniowiecza Puszcza Kazimierską była dość popularnym terenem polowań wśród możnych, ze względu na liczebność zwierzyny łownej. Podobno tereny dzisiejszej Puszczy Bieniszewskiej były często odwiedzane przez polskich królów, często bywał tutaj Bolesław Chrobry.

 

                               puszcza bieniszewska

Późniejszy rozwój osadnictwa, a w XIX i XX w. przemysłu ciężkiego powodował powolną degradację terenu i niszczenie cennej roślinności oraz siedlisk zwierząt. Postępująca degradacja środowiska naturalnego zmobilizowała naukowców oraz władze w staraniach o ochronę Puszczy Bieniszewskiej. Pierwszy rezerwat przyrody powstał na tych terenach w 1957 r. i był to Rezerwat Mielno. Dzisiaj teren Puszczy Bieniszewskiej podzielony jest na cztery rezerwaty przyrody, których zadaniem jest ochronna rzadkich również na skalę kraju roślin, wiele z nich objętych jest Dyrektywą Siedliskową tzw. Natura 2000.

                                  puszcza bieniszewska

Puszcza Bieniaszewska to zwarty kompleks żyznych lasów liściastych o powierzchni 952,5 ha. Lasy objęte ochroną są w większości dobrze zachowanych i mocno zróżnicowanych. Na terenie Puszczy występują lasy grądowe (wielogatunkowy las liściasty z przewagą grabu i dębu), łęgi (zbiorowiska leśne występujące na rzekami i potokami, na terenach zalewowych z przewagą olszy, topoli, wierzby, dębu) oraz dąbrowy (lasy dębowe). W Puszczy Bieniaszewskiej występuje populacja pięciu polskich storczyków, w tym bardzo rzadkiego również w skali europejskiej storczyka lipiennika Loesela. Pozostałe storczyki, które można spotkać w Puszczy Bieniszewskiej to: kukułka krwista (Dactylorhiza incarnata), kruszczyk szerokolistny (Epipactis helleborine), kruszczyk błotny (Epipactis palustris), listera jajowata (Listera opata).

                    lipiennik loesela 

                                  źródło: Wikimedia (lipiennik loesela)

 

                                 polski storczyk

                                   źródło: Wikimedia (kruszczyk błotny)

Na terenie Puszczy Bieniszewskiej znajdują się trzy zbiorniki wodne – jezioro Wściekłe, jezioro Skąpe oraz jezioro Mielno, nad brzegami których rozwijają się rozległe połacie szuwarów i mechowisk.

Puszcza Bieniszewska jest terenem objętym ochrona ze względu na bogactwo flory. Puszczę zamieszkują typowe dla tego regionu zwierzęta jak dziki czy sarny, dość liczne są ptaki wodne jak czapla czy dzikie gęsi. Z rzadkich przedstawicieli fauny Puszcza Bieniszewska może pochwalić się występowaniem małego płaza przypominającego miniaturową ropuchę – kumaka nizinnego.

                            kumak nizinny

                                              źródło: Wikimedia (kumak nizinny)

Jak już wspominałam, Puszcza Bieniszewska podzielona jest na cztery rezerwaty przyrody, każdy z nich posiada swój charakterystyczny cel ochronny:

Rezerwat Mielno – został utworzony na podstawie Zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 28.09.1957 r (M.P. Z 1957 r nr 85 poz. 513) w celu ochrony miejsc lęgowych ptactwa wodnego oraz reliktowe stanowisko brzozy niskiej (brzoza w postaci krzewu osiągającego max 2 m wysokości). Rezerwat obejmuje obszar 94,43 ha stanowiący jezioro Mielno wraz z otaczającym je lasem i łąkami. Na terenie rezerwatu panuje dość specyficzny mikroklimat ze względu na fakt, że aż 70% jego terenu stanowią gleby bagienne lub wody otwarte. Taki mikroklimat spowodował rozprzestrzenienie się na tym terenie rzadkiej dziś brzozy niskiej. Ze względu na fakt, że brzoza niska zasiedla tereny podmokłe, zalewowe, jej obecność na terenie rezerwatu jest jednak zagrożona. Jezioro Mielno starzeje się. Proces starzenia jeziora charakteryzuje się obniżaniem poziomu wody i ekspansją roślinności torfowiskowej. Z tego też powodu wokół jeziora pojawia się roślinność bagiennej jak: osoka aloesowata (Stratiotes aloides), żabiściek pływający (Hydrocharis morsus-ranae) oraz storczyk lepiennik Loesela (Liparis loeseli).

W rezerwacie występują 24 gatunki drzew, w tym pomnikowy okaz dębu szypułkowego o obwodzie 550 cm i wysokości 20 m) i 19 gatunków krzewów.

                                puszcz bieniszewska     

Rezerwat Pustelnik został utworzony w 1997 roku, obejmuje obszar 100,25 ha. Celem jego powołania była ochrona fragmentów naturalnych lasów liściastych łęgowych oraz grądowych, z występującymi siedliskami rzadkiego w Wielkopolsce łęgu jarzmiankowo-jesionowego, grądu środkowoeuropejskiego oraz zbiorowiska z brzozą omszoną.

Łęg jarzmiankowo-jesionowy jest obszarem występowania roślin charakterystycznych dla terenów pojezierzy. Warstwę drzew w tym rezerwacie tworzą: jesion z domieszką jaworu, brzoza brodawkowata, grab, dąb bezszypułkowy z domieszką sosny zwyczajnej. Na warstwę krzewów składają się: leszczyna, dereń, lipa drobnolista, grab, świerk, jarząb, kruszyna pospolita. Runo jest bardzo bogate i obejmuje m.in. jarzmianka większa (Astrantia maior), szczyr trwały (Mercurialis perennis), wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum), dzwonek pokrzywolistny (Campanula trachelium), miodunka ćma (Pulmonaria obscura), kaskier kosmaty (Ranunculus lanuginosus), kokoryczka wielokwiatowa (Polygonatum multiflorum), kopytnik pospolity (Asarum europaeum), gajowiec żółty (Lamiastrum galeobdolon), marzanka wonna (Galium odoratum) , perłówka zwisła (Melica nutans) ,przylaszczka pospolita (Hepatica nobilis), lilia złotogłów (Lilium martagon) , kalina koralowa (Viburnum opulus), kruszyna pospolita (Frangula alnus), konwalia majowa (Convallaria majalis), grążel żółty (Nuphar luteum), grzybienie białe (Nymphaea alba), porzeczka czarna (Ribes nigrum), bluszcz pospolity (Hedera helix).

Cechą charakterystyczną Rezerwatu Pustelnik jest również jego zróżnicowanie pod względem rzeźby krajobrazu. Na jego obszarze spotkać można lasy, śródleśne jeziora, polany.

Ze względu zarówno na ukształtowanie terenu jak i bogactwo występujących gatunków roślin chronionych, rezerwat Pustelnik jest jednym z ciekawszych obszarów chroniony w Polsce.

                                puszcza bieniszewska

                          jezioro skąpe

Rezerwat Sokółki powstał w na mocy Zarządzenia Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14.06.1996 r w sprawie uznania za rezerwat przyrody (M.P. Z 1996 r. nr 39 poz. 385), w celu lasów łęgowych jesionowo – olszowych oraz jarzmiankowo – jesionowych, obejmuje obszar 240 ha. Lasy rezerwatu charakteryzują się bogatym runem z gatunkami roślin takimi jak: kopytnik pospolity (Asarum europaeum), lilia złotogłów (Lilium martagon), pierwiosnek lekarski (Primula veris. Primula officinalis), kalina koralowa (Viburnum opulus), marzanka wonna (Galium odoratum), bluszcz pospolity (Hedera helix), wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum), konwalia majowa (Convallaria majalis).

                              puszcza bieniszewska

Rezerwat Bieniszew powstał na mocy Zarządzenia Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14.06.1996 r w sprawie uznania za rezerwat przyrody (M.P. Z 1996 r. nr 39 poz. 385), w celu zachowania fragmentu lasu reprezentującego stanowiska świetlistej dąbrowy i środkowoeuropejskiej mokrej dąbrowy trzęślicowej. Obejmuje obszar 144,4 ha. Obecnie w drzewostanie dominuje dąb bezszypułkowy (Quercus petraea) z domieszką sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris). Charakterystyczne dla tego rzerwatu jest bogate runo z kilkoma rzadkimi gatunkami np. lilia złotogłów (Lilium martagon), kopytnik pospolity (Asarum europaeum), konwalia majowa (Convallaria majalis), kalina koralowa (Viburnum opulus), kruszyna pospolita (Frangula alnus).

W części południowej rezerwatu znajduje się jezioro Wściekłe. Wokół jeziora występują lasy z wiekowymi olszami i czeremchami.

                                 puszcza bieniszewska 


Na terenie Puszczy Bieniszewskiej dość licznie wystęuje również daglezja. Drzewo to zostało sprowadzone do Polski w XIX w. Na terenie Puszczy Bieniszewskiej daglezja przyjęła się i rozprzestrzeniła osiągając imponujące rozmiary.
 

Na obrzeżach Puszczy Bieniszewskiej biegnie zielony i czarny szlak dla turystyki pieszej oraz szlak rowerowy Kazimierz Biskupi – Konin. Przez Puszczę przeprowadzona jest również ścieżka dydaktyczna. Niestety nie jest ona oznaczona zbyt dobrze.

                          puszcza bieniszew

 

poniedziałek, 14 marca 2011, farruca27

Komentarze
Gość: , hz26.internetdsl.tpnet.pl
2011/03/14 11:08:59
W tym miejscu jest pięknie o każdej porze roku. Teraz w lasach bieniszewickich trwa porządkowanie drzewostanu. Jestem tam bardzo często. Polecam
-
2011/03/14 15:32:53
faktycznie tegoroczna zima wyrządziła sporo szkód w rezerwatach, wiatry powaliły nawet te większe drzewa. Przybyło też sporo wody w jeziorach. Teraz tylko czekać na powrót ptaków ... Zgadzam się, lasy bieniszewskie potrafią zachwycać o każdej porze roku choć wydaje mi się, że najpiekniej jest tam wiosną.
Ale Wielkopolska

Wypromuj również swoją stronę