Odkrywamy Wielkopolskę
Blog > Komentarze do wpisu

Ostrowąż

Ostrowąż to wieś położona w północno – zachodniej części gminy Ślesin, w powiecie konińskim. W Ostrowążu krzyżują się drogi powiatowe: nr 3185P prowadzącej z Kopydłowa przez Wiśniewę, Góry, Sławoszewo do Różnowy oraz nr 3186P prowadzącej od Sławoszewka przez Wielkopole do Szyszyńskich Holendrów.

Ostrowąż położona jest w odległości ok. 8 km od Ślesina i ok. 30 km od Konina.

Pierwsze wzmianki o miejscowości pojawiły się w 1185 roku. Przez lata Ostrowąż należał do majątku rodziny Kwileckich (?).

Z nazwą miejscowości łączą się trzy legendy. Pierwsza z nich związana jest z licznymi siedliskami węży zamieszkującymi okoliczne bagna w czasach piastowskich. Inna legenda głosi, że miejscowość przyjęła swą nazwę od wijącej się przez osadę drogi. Droga ta charakteryzowała się duża liczbą ostrych zakrętów, a z lotu ptaka przypominała wijącego się węża. Jeszcze inna legenda głosi, że jeden z właścicieli majątku był posiadaczem ostrych, wielkich i pięknych wąsów, od których pochodzi nazwa wsi.

W 1465 roku w Ostrowążu powstała parafia. We wsi, od początku istnienia parafii, ulokowany był drewniany kościół pod wezwaniem Św. Jakuba Apostoła. Kościół ten trzykrotnie został doszczętnie zniszczony przez pożary. Za każdym razem odbudowany, po raz ostatni w roku 1780. Zbudowany wówczas kościół służył miejscowej ludności do czasów II wojny światowej. Niemcy rozebrali XVIII wieczny kościół w latach 1942 – 1943.

W 1946 roku rozpoczęto odbudowę drewnianego kościoła wzorując się na rycinach i fotografiach z okresu przedwojennego. Nowy kościół powstał dokładnie w miejscu dawnego, zniszczonego w czasie II wojny światowej. Został poświęcony w 1948 roku pod wezwaniem Niepokalanego Serca NMP. Do budowy kościoła wykorzystano drewno pochodzące z wyrębu lasów powidzkich przeznaczonych na budowę lotniska wojskowego.

          ostrowąż

Świątynia w Ostrowążu zbudowana jest na planie krzyża łacińskiego. Jej projekt nawiązywał do architektury kościoła przedwojennego. Architekci wprowadzili jednak liczne zmiany w stosunku do pierwowzoru. Obecnie w architekturze kościoła w Ostrowążu można odnaleźć liczne rozwiązania typowe dla drewnianych budowli Podhala.

           ostrowąż

Kościół w Ostrowążu jest obecnie uznany za zabytek, figuruje w rejestrze zabytków pod nr A-535/276.

            ostrowąż

Kościół zlokalizowany jest przy głównej drodze prowadzącej przez wieś. Kościół od razu zwraca na siebie uwagę ze względu na swój rozmiar. Sprawia wrażenie jakby nie pasował do tej niewielkiej miejscowości. Wnętrze kościoła jest również ogromne, bardzo przestronne z wydzielonymi nawami bocznymi. Po pierwszym szoku i wyrzuceniu z głowy stereotypu małego, drewnianego kościółka stwierdziłam, że ostrowąska świątynia jest sympatyczna i przytulna. Zwiedzałam jej wnętrze w czasie nabożeństwa. Głos księdza oraz chóru delikatnie rozchodził się po drewnianym wystroju i łagodnie docierał do uszu.

                       ostrowąż

Wnętrze kościoła urządzone jest ze smakiem i dużym wyczuciem. Całość wykonana jest w drewnie, którego konserwacja nie pozbawiła uroku drewna surowego. Wnętrze oraz zewnętrzna fasada tworzą fantastyczny kontrast - na zewnątrz kościół jest czarny, ogromny i trochę smutny natomiast wewnątrz jest jasny, przytulny i ciepły. Efekt kontrastu osiągnięto również wprowadzając zwiedzających do wnętrza kościoła przez niewielki i nieoświetlony przedsionek, wejściem z bocznej części.

                      ostrowąż

Z wystroju dawnych kościołów ostrowąskich do dziś zachowała się oryginalna monstracja wieżyczkowa z emblematami męki pańskiej i figurkami św. Stanisława bp i św. Wojciecha bp sygnowana puncą Poznania i literami F.W. (Florian Walentynowicz 1643-1650 lub Franciszek Walter ?).

                       ostrowąż

Kościół w Ostrowążu jest największą drewnianą budowla sakralną w Polsce.

W okolicy wsi Ostrowąż (ok. 2 km na wschód) znajduje się stanowisko archeologiczne. W czasie wykopalisk archeologicznych prowadzonych w połowie XX w. odkryto tam cmentarzysko szkieletowe z czasów piastowskich. Do tej pory archeolodzy odkryli 6 grobów, z których wydobyto elementy uzbrojenia m.in. żelazny miecz o długości 88,2 cm i szerokości głowni 5 cm oraz żelazną ostrogę.

Położenie Ostrowąża na skrzyżowaniu dróg spowodowało o popularności tego miejsca wśród przemytników przewożących towary pomiędzy zaborami pruskim i rosyjskim. Do czasów odzyskania niepodległości w mieście znajdowała się karczma, w której odpoczywali przemytnicy. Po I wojnie światowej karczma została zamieniona na kuźnię.

Z okolic Ostrowąża, a dokładniej ze wsi Wiśniewa (2,5 km na północny – zachód) pochodził historyk Ignacy Zakrzewski (1823 – 1889). Ignacy Zakrzewski był członkiem Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Z jego inicjatywy PTPN od roku 1887 do 1999 roku wydawało monumentalne dzieło pt.: „Kodeks dyplomatyczny Wielkopolski”. Dzieło to składa się z 11 tomów obejmujących dokumenty średniowieczne dotyczące terenów Wielkopolski. Ignacy Zakrzewski był wydawcą czterech pierwszych tomów, w których zebrał 2073 dokumenty źródłowe.

Ostrowąż znajduje się na terenie Goplańsko – Kujawskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Obszar ten zajmuje powierzchnię 5.789 ha i rozciąga się na wschód od drogi Konin – Skulsk. Ze względu na charakterystyczne uwarunkowania tj. dużą ilość jezior i mniejszych oczek wodnych obszar ten został ustanowiony dla ochrony roślinności błotnej i szuwarowej oraz siedlisk ptactwa wodnego i wędrownego.

W okolicy wsi znajduje się również pomnik przyrody – dąb szypułkowy o wysokości 24 m i obwodzie pierścieniowym 410 m (przy drodze wiejskiej ok. 50 m od drogi Kleczew – Ostrowąż).

Przez Ostroważ biegnie również szlak rowerowy o długości 63 km prowadzący przez: Gawrony – Młynek – Przyłubie – Lisewo Kolonia – Skulsk – Buszkowo Parcele – Obścisłowo – Marianowo – Ostrowąż – Biskupie- Florentynowo – Lizawy – Mikorzyn – Dąbrowo Duża – Honoratka – Łężyn – Niedźwiady – Wygoda – Leśnictwo – Kolebki – Ślesin. Jest to szlak czerwony z wyliczonym średnim czasem przejazdu 4 godziny.

Dziś wieś zamieszkuje 305 osób trudniących się głównie rolnictwem.

Brak jest jednak w samym Ostrowążu i bezpośrednim sąsiedztwie infrastruktury turystycznej. Wybierając się w te okolice, odpoczynek czy ewentualny nocleg należy zaplanować w pobliskim Ślesinie, Kleczewie lub Koninie.

 

poniedziałek, 31 stycznia 2011, farruca27

Komentarze
2013/01/06 00:14:52
Wielkopolska ma bardzo ladne zabytkowe kościoły które przetrwały II wojnę światową, polecam zrobic o tym wpis
-
2013/01/12 01:18:09
Zgadzam się, Wielkopolska miała to szczęście, że wiele cennych zabytków (w tym i obiektów sakralnych) przetrwało II wojnę światową. Stopniowo chciałabym przybliżyć historię każdego z nich. Proszę więc o cierpliwość i śledzenie moich wpisów. Tymczasem zachęcam do lektury zamieszczonych już notek o zabytkowych wielkopolskich kościołach m.in. alewielkopolska.blox.pl/2011/04/NAJSTARSZY-DREWNIANY-KOSCIOL-W-POLSCE.html, alewielkopolska.blox.pl/2011/11/Ostrowo-Koscielne.html, alewielkopolska.blox.pl/2011/04/SZLAKIEM-DREWNIANYCH-KOSCIOLOW.html, alewielkopolska.blox.pl/2011/10/Brdow.html, alewielkopolska.blox.pl/2011/06/GOSLAWICKIE-ATRAKCJE.html, alewielkopolska.blox.pl/2011/03/Kazimierz-Biskupi.html
Ale Wielkopolska

Wypromuj również swoją stronę